Get Adobe Flash player
به سایت " الگوی زندگی سالم" خوش آمدید. ........ دوره های جدید آموزشی طب سنتی زیر نظر دانشگاه شاهد در کلینیک طب سنتی دایر می باشد. ................جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن 88954412 تماس بگیرید.

خواب و بیداری

خواب یک ضرورت زندگانی سالم است، ولی میزان آن از فردی به فرد دیگر و در هر گروه سنی متفاوت است. افراد صفراوی و سوداوی حداقل به 6ـ5 ساعت خواب نیاز دارند، در حالیکه افراد دموی به 7ـ6 ساعت و افراد بلغمی حداقل به 8 ساعت خواب محتاج هستند. نوزادان و کودکان و همچنین زنان نسبت به مردان به خواب بیشتری نیاز دارند. در افراد مسن استراحت كافي بیشتر مفید است و موجب افزایش تری و بهبود خشکی مزاج غالب برای این افراد می گردد. خواب موجب تجدید قوای جسمی و روانی می گردد و هر کسی بعد از انجام یک دوره فعالیت جسمی و فکری نیاز به خواب را حس می کند. خواب تمامی نیروهای طبیعی شامل هضم، متابولیسم و دفع سموم و قوای مغزی را تقویت کرده و تجدید قوای اندامهای مختلف و ترمیم بافتهای صدمه دیده و بطور کلی بازگرداندن سلامتی به کشور بدن را موجب می گردد.

وقتی شخصی در خواب، بدون علت مشخص به شدت عرق می کند، این بیانگر این مطلب است که مایعات هضم نشده زائد بیش از نیاز بدن، ذخیره شده است، و به کمک خواب این مواد زاید از طریق پوست دفع می شوند.

در بدن یک شخص صفراوی یک دوره خواب طولانی به علت ایجاد سردی و رطوبت کمک به کاهش حرارت می نماید. برعکس شخص بلغمی با یک خواب طولانی دچار افزایش خلط بلغم می شود.

بهترین زمان خواب از ساعت 10 شب تا طلوع آفتاب می باشد و تنفس نسیم صبحگاهی انرژی های سه گانه را افزایش می دهد و برای سلامتی ضروری می باشد.

لازم است صرف شام حداقل 3 ساعت قبل از خواب صورت پذیرد و فرد حدود 20-15 دقیقه، نیم ساعت پس از شام راه برود.

بهترین زمان برای خواب روز پس از صرف غذا می باشد و این خواب باید بیش از 30- 20 دقیقه طول نکشد، البته در تابستان تا یک ساعت اشکال ندارد. افراد سوداوی و بلغمی باید از خوابیدن در روز خودداری کنند. خوابیدن در ساعات پایانی روز مناسب نیست و موجب اختلال در خواب شب می گردد.

خواب بیش از اندازه موجب افزایش سردی و تری شده و به انرژی های بدن صدمه وارد می کند و اگر برای مدت طولانی این رفتار ادامه پیدا کند اعمال دستگاه گوارش مختل گردیده و ذهن سنگین و کسل می شود.

بی خوابی در ابتدا موجب افزایش حرارت و خشکی می شود و در صورت افراط موجب سردی و خشکی می گردد و برای بدنهای خشک یعنی صفراوی ها و سوداوی ها مناسب نیست.

 
کتابهای منتشر شده